می نویسم از تو!
از تو ای شادترین ای تازه ترین نغمه عشق
 تو که سر سبز ترین منظره ای تو که سر شار ترین عاطفه را نزد تو پیدا کردم
 
            و تو که سنگ صبورم بودی
در تمام لحظاتی که خدا شاهد غصه واندوهم بود
به تو می اندیشم!  به تو می بالم!  
روزها می گذرد
   عشق ما رو به خدایی شدن است
   رو به بهتر شدن از هر حسی
که در این غالم خاکی پیدا می شود

زندگي رو دوست دارم با تمام  بد  بياريش

عاشقي را دوست دارم با تمام بي قراريش

نمي خوام اشکا بفهمن وقتي از چشام مي ريزه

تنهايي گرچه کشنده اس واسه من خيلي عزيزه

تو کتاب نوشته عاشق خيلي تنها خيلي خسته اس

جاي بارون بهاري روي  چتر هاي شکسته اس

اما  من  ميگم  يه عاشق همه ي دنيا رو  داره

همه چترهارو بايد بست وقتي آسمون مي باره

نون عشق و مي خورم منّت نونوا ندارم

سينه سوخته عاشقم  با کسي دعوا ندارم

توي  دنيايي  که   گرگ  و  برّ گي  تو  ذاتشه

من مي خوام خودم باشم با هيشکي کاري ندارم

زنده بودن نمي خوام زندگي قاموس منه

فقط  و  فقط  دورنگي  تنها  کابوس منه

گرچه خاکم زير پا اما غرورم آسمون

مشکي رنگ عشقمه ترانه ققنوس منه

کاش مي شد دارو باشيم نه زخم کاري نه نمک

قطره ي  آبي  باشيم  رو  قلب  خشکه و ترک

واسه عشق و عاشقي تو سختياش کم نذاريم

واسه ي  خودمون  آدمي  باشيم  نه  آدمک

خيلي ها  ميگن که  عاشقي  رو ديدار بدونيم

اما من ميگم که عشق رو طرح ديوار ندونيم

من  مي خوام  که  مثل  موج  نباشم اما بمونم

کاش مي شد تو عين سختي بازم عاشق بمونيم

قسمت نشد .....

                             ببینمت،  خدا نگهداری  کنم

فرصت نشد .....

                             بمونمُ،  از تو نگهداری  کنم

گفتم اگه .....

                             ببینمت  دل  کندنم  سخته برات

اگه یه وقت .....

                             بگی نرو رفتن پراز دردَ برات

گفتم .....

                            صداتُ نشنوم ندیده از پیشت برم

پشت سرم .....

                             زاری نکن،  چیکار کنم مسافرم

من میرم .....

                              ولی   باز  تو  بدون  همیشه

 یاد تو .....

                             از خاطرمن فراموش نمیشه

گل من .....

                             خوب میدونی بی تو تک وتنهام

عزیزم .....

                             اگه     تو     نباشی    می میرم

نامه رو .....

                             تا تهِ ش بخون،  گریه  نکن  طاقت بیار

اشکات رو .....

                             پاک کن عزیزم، سر رو شونه هام بزار

باور نکن .....

                              یه بی وفا نامه می زارم و میرم

گل من .....

                             خدا نخواست  به تو بگم مسافرم        

سهم من .....

                            از تو دوریَ تو لحظه های بی کسیم

قشنگی .....

                            قسمت ماست که ما به هم نمی رسیم

روزها مي گذرد بدون شنيدن صداي يارم
آخر تقدير اين است و چاره اي ندارم
آمال من از سپيده ي صبح تا سياهي شب همراه يارم
کاين سرابي بيش نيست وخوب مي دانم
مي سازم در خويش اتيه را با يارم
که رويايي بيش نيست و خوب مي دانم
هزار حرف و قصه ي تازه دارم با يارم
دريغا و افسوس کان نا گفته مي ماند مي دانم
به صد سال آرامش ندارم مگر در کنار يارم
چنين است که هرگز به آرامش نمي رسم مي دانم
نيست کسي که بدو بگويم سر عشقم رابا يارم
که هر چند عشق راستين هميشه پنهان مي ماند مي دانم
مي شنوم صداي پاي ان روز را که از نبود يارم
غمگينم و کنجي مي گريم و چاره اي جز ...

يه روز سرد خزوون تنگ غروب

خسته ازآدماي شهرشلوغ

خسته از نگاه پر درد زموون

از حضور بي نشونه آسمون

تو كوچه باغ شب داواپسي

بي ستاره موندم تو اين بي كسي

دوباره پيش روم هستي

گر چه اين يه تصوير گريه بي صدا

رفتي صدات برام نمي ميره (مژگان خانم)
 

تنها

دير گاهيست كه تنها شده ام
قصه غربت صحرا شده ام
وسعت درد فقط سهم من است
بازهم قسمت غم ها شده ام
دگر آيينه ز من بي خبر است
كه اسير شب يلدا شده ام
من كه بي تاب شقايق بودم
همدم سردي يخ ها شده ام
كاش چشمان مرا خاك كنيد
تا نبينم كه چه تنها شده ام (نارنین خانم)

        خالي ام از عشق و خاموشم هايو هوي تازه مي خواهم

                خانه ام گلخانه ي، ياس از، رنگ و بوي  تازه مي خواهم

                          اي  خدا، اي  خدا بي آرزو موندم آرزوي تازه  مي خواهم

                                 عشق    تازه    حرف    تازه    قصه ي     تازه   كجاست

                                            راه    دور   خانه  ي     تو     در    كجا ي   قصه  هاست

                                                      تا    كجا    بايد     سفر    كرد     تا    كجا    بايد   دويد

                                                               از    كجا    بايد    گذر   كرد   تا    به    شهر  تو   رسيد

دارم از ياد تو ميرم عشق من كاري بكن شايد از غصه بميرم عشق من كاري بكن اَمون از اين عشقي كه عاشقم نيست اَمون از اين گل كه شقايقم نيست اَمون از اين يار نفس بريده اَمون از اين بغضي كه هق هقم نيست تازه مي خواستم تو دل تو جا شم تازه مي خواستم به تو مبتلا شم خراب شدي رو سر  آرزو هام تابان اين عشقو من از تو مي خوام نفرين به من كه پرپرت نكردم مثل خودم در به درت نكردم  دستتو خووندمو چشامو بستم از حال و روزم خبرت نكردم نفرين به تو كه باورم نكردي عاشق شدم  عاشق ترم نكردي سوختمو دل به هيچ كسي ندادم تو سايه تو تاج سرم نكردي